Skip to content
e‑ISSN 2148-905X Open Access · CC BY 4.0
Vol. 12 · Issue 1 · 2025 Apr 30, 2025 Research Article

Assessing Leading Coach Behavior of Elite Karate Athletes (Sample of Kocaeli Gebze)

FA
Fatma Altan Corresponding Kocaeli University, Faculty of Sport Sciences, Kocaeli, Türkiye fatma.alltann@gmail.com Turkey
BB
Betül Bayazıt Kocaeli University, Faculty of Sport Sciences, Kocaeli, Türkiye Turkey
Pages89-101 PublishedApr 30, 2025 LicenseOpen Access
PDF (Türkçe)
VOL 12 · ISS 1 · 2025 Sportive Perspective: Journal of Sports and Educational Sciences View issue

Abstract

In every profession, sports require leaders who can enhance athlete performance, foster positive behaviors during training and competitions, and guide them towards appropriate objectives. This study examined the coaching behavior styles in a club that trains successful athletes. The study employed a "descriptive survey" model, which is a type of quantitative research. The research was performed by participants involved in individual and team sports (n=107). 107 athletes were contacted in a club comprising 140 elite athletes. This study aimed to ascertain the predominant coaching behaviors-democratic, laissez-faire, and autocratic-employed by coaches at the Şamdan Karate Do Sports Club in Gebze, known for training Turkey's most successful karate athletes. In our study, we employed T-tests for independent groups and one-way analysis of variance among parametric tests. The average scores of participants in the autocratic sub-dimension of the scale surpassed those of the other leadership styles. In this evaluation scale of coaches by athletes, it was noted that the majority of athletes reported working with an autocratic coaching style, characterized by the coach's total control and the athletes' passive role. The average scores for the alternative leadership styles in the study are in the moderate range. Based on the average scores in the sub-dimensions, it can be concluded that the participants' assessment of the leader coach is at a moderate level. This suggests that the coaching behaviors at the successful Şamdan Karate Do sports club differ based on the athletes' characteristics, indicating the application of multiple leadership styles rather than a singular approach.

Keywords

References

  1. Acar, A. Z. (2013). Farklı örgüt kültürü tipleri ve liderlik tarzları ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: Lojistik işletmelerinde bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 5(2), 5-31.
  2. Amorose, A. J., & Anderson-Butcher, D. (2005). Autonomy-supportive coaching and self-determined motivation in high school and college athletes: A test of self-determination theory. Psychology of Sport and Exercise, 8(5), 654-670. https://doi.org/10.1016/j.psychsport.2006.11.003
  3. Arthur, C. A., & Bastardoz, N. (2020). Leadership in sport. In Handbook of sport psychology (pp. 344-371). https://doi.org/10.1002/9781119568124.ch16
  4. Aşçı, F. H., Altıntaş, A., & Kelecek, S. (2015). Sporcularda liderlik algısı ve ilişkili faktörler. Spor Bilimleri Dergisi, 26(3), 118-127. https://doi.org/10.53434/gbesbd.932427
  5. Aydoğan, Y. (2021). Antrenör rol modelliği ve liderlik özelliğinin sporcular üzerindeki etkisi. Yüksek lisans tezi, Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Sosyoloji Ana Bilim Dalı, İstanbul.
  6. Bilir, F. P., Şahin, N., & Sangün, L. (2019). Antrenör yetiştirme kurslarına katılan bireylerin liderlik davranış algılarının incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 218-230. https://doi.org/10.33689/spormetre.452438
  7. Chelladurai, P. (1990). Leadership in sports: A review. International Journal of Sport Psychology, 21(4), 328-354.
  8. Chelladurai, P. (1993). Leadership in sports. In R. N. Singer, M. Murphey, & L. K. Tennant (Eds.), Handbook of research on sport psychology (pp. 647-671). Macmillan.
  9. Chelladurai, P., & Riemer, H. A. (1998). Measurement of leadership in sport. In J. L. Duda (Ed.), Advances in sport exercise psychology measurement (pp. 227-253). Fitness Information Technology, Inc.
  10. Cruickshank, A., & Collins, D. (2016). Advancing leadership in sport: Time to take off the blinkers? Sports Medicine, 46, 1199-1204. https://doi.org/ 10.1007/s40279-016-0513-1
  11. Çalışkan, S. C. (2008). Yöneticilerin bireysel yetkinliklerinin liderlik tarzları ve lider üye etkileşimine verdikleri önem üzerindeki etkileri ve bu etkileşimde kültürel varsayımların rolü. Doktora tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme (İngilizce) Ana Bilim Dalı, İstanbul.
  12. Çekmecelioğlu, H. G. (2014). Göreve ve insana yönelik liderlik tarzlarının örgütsel bağlılık, iş performansı ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkileri. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 28, 21-34.
  13. Çelik, K., & Tuna, Y. (2016). Sporcularda antrenör liderlik tarzlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Uluslararası Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 22-35.
  14. Çelik, V. O. (2011). Basketbol oyuncularının görüşlerine göre antrenörlerin karizmatik liderlik özelliklerinin takım bütünlüğüne etkisi. Doktora tezi, Anadolu Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Eskişehir.
  15. Doğan, S., & Genç, M. F. (2014). Antrenörlerin liderlik stillerinin sporcuların algılarına göre incelenmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 5(1), 15-24.
  16. Doğanay, A., & Şen, E. (2016). Liderlik tarzlarının çalışanların bağlılık seviyesi ve performansına etkisi: Başakşehir Belediyesinde bir uygulama. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 6(12), 324-348. https://doi.org/10.17828/yalovasosbil.289026
  17. Eisenbeiss, S. A. (2012). Re-thinking leadership: A critical perspective. European Journal of Work and Organizational Psychology, 21(6), 675-700. https://doi.org/10.1080/1359432X.2012.665195
  18. Enoksen, E., Fahlström, P., Johansen, B., Christensen, J., Hageskog, C.-A., & Høigaard, R. (2014). Perceptions of leadership behavior and the relationship to athletes among Scandinavian coaches. Scandinavian Sport Studies Forum, 5, 131-147.
  19. Erdem, M., & Alayoğlu, N. (2016). Yöneticilerin liderlik tarzları ile çalışanların işyerindeki politik davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesine yönelik bir araştırma. İşletme ve Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 5(2), 83-96. https://doi.org/10.20525/ijrbs.v5i2.460
  20. Erdoğan, B. S. (2011). Türkiye’deki antrenör eğitiminin ilkesel ve yapısal problemlerinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara.
  21. Erözkan, A. (2011). Kişilik özellikleri ile liderlik tarzları arasındaki ilişkiler. Eğitim ve Bilim, 36(159), 184-197.
  22. Fornarli, S., Mancas, C. F., & Rusu, L. (2023). Analysis of the role of leader in team sports. Human Movement: New Paradigms in a Changing World, 49-67. https://doi.org/10.51267/icehhm2022bp05
  23. Gedikoğlu, M., Ay, F., Teker, M., Ekin, Ö., Çerçi, İ., & Erdoğan, H. (2023). Okul yöneticilerinin liderlik tarzları üzerine yapılmış lisansüstü tezlerin incelenmesi. Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi, 10(4), 1196-1206. https://doi.org/ 10.46868/atdd.2023
  24. George, D., & Mallery, M. (2018). IBM SPSS statistics 25 step by step: A simple guide and reference (15th Ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781351033909
  25. Güneş, E., & Kılıç, H. O. (2024). Spor yöneticilerinin liderlik stillerinin ve etkilerinin incelenmesi. Avrasya Spor Bilimleri ve Eğitimi Dergisi, 6(2), 333-349. https://doi.org/10.47778/ejsse.1502165
  26. Güney, S. (2001). Yönetim ve organizasyon. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  27. Hartarto, A., Castyana, B., Anggita, G. M., Candra, A. R. D., & Setyawati, H. (2021). The role of humanistic leadership on good governance in sport organization: A literature review. Journal of Learning, 7(3), 378-399. https://doi.org/ 10.29407/js_unpgri.v7i3.14997
  28. Horn, T. S. (2002). Coaching effectiveness in the sport domain. In T. S. Horn (Ed.), Advances in sport psychology (2nd ed., pp. 309-354). Human Kinetics.
  29. İnan, Ö. I., & Serinkan, C. (2020). Liderlik yaklaşımları ve spor yönetiminde liderlik. Pamukkale Üniversitesi İşletme Araştırmaları Dergisi, 7(2), 308-332. https://doi.org/10.47097/piar.824025
  30. Kabadayı, A. (2016). Sporcularda liderlik davranışları: Eğitim düzeyine göre farklılıklar. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10(2), 33-40.
  31. Kabadayı, Ş. (2010). Hentbol antrenörlerinin iletişim becerilerinin değerlendirilmesi (hentbol süper lig örneği). Doktora tezi, Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İletişim Anabilim Dalı, Eskişehir.
  32. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Nobel Yayınları.
  33. Kark, R., & Shamir, B. (2002). The dual effects of transformational leadership: The influence of transformational leadership on followers’ performance and attitudes. The Leadership Quarterly, 13(5), 45-58. https://doi.org/10.1016/S1048-9843(02)00035-4
  34. Kaufman, E. (2015). The influence of professional experience on leadership perceptions. Leadership Review, 28(3), 23-35. https://doi.org/10.1177/1742715017720306
  35. Kendirli, S., Oğur, Y. G., Soysal, S., & Bozdağ, B. (2022). Antrenör adaylarının liderlik yönelimi ve boş zaman profilleri. Uluslararası Bozok Spor Bilimleri Dergisi, 3(3), 170-180.
  36. Kim, H. D., & Cruz, A. B. (2016). The influence of coaches’ leadership styles on athletes’ satisfaction and team cohesion: A meta-analytic approach. International Journal of Sports Science & Coaching, 11(6), 900-909. https://doi.org/ 10.1177/1747954116676117
  37. Konter, E. (1996). Bir lider olarak antrenör. Alfa Basım Yayım Dağıtım.
  38. Köse, M., & Demir, E. (2004). Öğretmenlerin rol modelliği hakkında öğrenci görüşleri. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 4(1), 08-18.
  39. Megheirkouni, M. (2018). Mixed methods in sport leadership research: A review of sport management practices. Choregia, 14(1). https://doi.org/ 10.4127/ch.2018.0126
  40. Öner, S. (2007). Kara havacı pilotların iş doyum düzeyleri ve algılanan liderlik stillerinin iş doyum düzeylerine etkileri. Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Yönetimi ve Denetimi Ana Bilim Dalı, Ankara.
  41. Rainer, M. (1998). Successful coaching (T. Büyükonat, Çev.). Beyaz Yayıncılık.
  42. Riemer, H. A., & Chelladurai, P. (1995). Leadership and satisfaction in athletics. Journal of Sport and Exercise Psychology, 17(3), 276-293. https://doi.org/10.1123/jsep.17.3.276
  43. Sevil, T. (1997). Sporda liderlik davranışlarının takım başarılarına etkisi. Yüksek lisans tezi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitim ve Spor Anabilim Dalı, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
  44. Sevim, Y. (1998). Türkiye'de antrenör eğitim yapısı ve temel ilkeleri. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 1-10.
  45. Sunay, H. (2017). Spor yönetimi (3. Baskı). Gazi Kitabevi.
  46. Şirin, E. F., & Sevilmiş, A. (2020). Antrenör pedagojik yeterlik ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması ve genç sporcuların algılarına göre antrenörlerin pedagojik yeterliklerinin incelenmesi. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 31(3), 106-120. https://doi.org/10.17644/sbd.670510
  47. Terlemez, M. (2019). Sporda antrenör ile liderlerin yaklaşımları, davranış özellikleri, ilke ve çalışma yöntemleri. Uluslararası Sosyal Bilimler ve Eğitim Dergisi, 1(1), 95-126.
  48. Terry, P. (1991). The psychology of the coach-athlete relationship. In S. J. Bull (Eds.), Sport psychology: A selfhelp guide. London: The Crowood Press. https://doi.org/10.33689/spormetre.808204
  49. Toros, T. (2012). Genç erkek basketbolcularda, turnuva öncesi ve turnuva sonrası sporcuların algıladıkları antrenörlük davranışı, hedef yönelimleri, takım sargınlığı, algılanan motivasyonel iklim ve kolektif yeterlik arasındaki farklılığın analizi. Pamukkale Journal of Sport Sciences, 2(1), 27-39.
  50. Tunçer, P. (2012). Yönetim ve organizasyon. Beta Yayıncılık.
  51. Yıldız, A., & Altınkurt, Y. (2012). Öğretmen adaylarının algıladıkları liderlik stillerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 94-100. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2142
  52. Yılmaz, İ. (2008). Sporcu algıları çerçevesinde farklı spor branşlarındaki antrenörlerin liderlik davranış analizleri ve iletişim beceri düzeyleri. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Ankara.

License

CCBY 4.0
Creative Commons Attribution 4.0 International

This work is openly licensed — share and adapt freely with attribution to the authors and the journal. View license terms ↗

§ 06 — Related

Similar articles in this journal

Related peer-reviewed studies published in this journal.
View all issues

The Effect of Desire for Being Liked on Intention to Continue Sports: The Mediating Role of Social Media Self-Presentation

Ahmet Yavuz Malli, Kardelen Cicek, Yasemin Cakmak Yildizhan, Emrah Secer

This study aimed to determine the mediating role of social media self-presentation in the relationship between the desire to be liked and the intention to continue…

#Desire to be liked #intention to continue sports #mediation #social media self-presentation
p. 306-323
10.70736/spjses.357